me

ปราย พันแสง

"พบกัน ...ลืมกัน
เรื่องราวสามัญบนโลกที่เราอยู่อาศัย?
ท่ามกลางประชากรหกพันห้าร้อยล้านคน
กำลังวุ่นวายสับสนในโลกที่เหวี่ยงหมุนไป
ยังมีบางคนวนเวียนเงียบเชียบ
อยู่ในหัวและในใจ
ยังชื่นใจ...ทุกครั้งที่ได้นึกถึง"

 

จุดหมายอาจไม่สำคัญเท่ากับเส้นทางที่จะไป


เหมือนว่าเคยจะได้ยินประโยคนี้มาบ้างแล้วเหมือนกัน
ไม่รู้สิ..แค่ รู้สึกว่าเห็นด้วย
ถ้าเอาแบบทางการหน่อย
ก็อย่างเช่น บรรลุเป้าหมายด้วยเส้นทางแบบไหน ระหว่างทางที่ดี มึคุณธรรม
หรือ ด้วยการเบียดเบียนให้ได้มา โดยการเดินอยู่บนความทุกข์ของผู้อื่น....ถ้าเส้นทางนี้ละก็ เป้าหมายคุณไร้ค่ามาก ในสายตาของฉัน

จริงๆแล้ว ตัวเองก็ไม่ใช่คนมีจุดหมายอะไรเลย
วันๆก็ใช้ชีวิตเรื่อยๆ เฉื่อยๆด้วยซ้ำ...อาจจะเรียกว่า "หายใจทิ้งไปวันๆ"

ก็จริงอยู่ ถ้าคนเราไม่มีเป้าหมายอะไรเลย ก็ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ไปทำไม

..แต่บางที จุดหมายของฉัน อาจจะเป็นการได้เดินไปบนเส้นทางที่แสนอบอุ่น
มีเพื่อน มีมิตรภาพ
มีน้ำใจจากเพื่อนร่วมทาง
ทุกคนไม่ทอดทิ้งกัน
มีคนที่เรารัก และผู้คนที่รักเรา
เราหัวเราะด้วยกัน เราร้องไห้ด้วยกัน


ทุกวินาที บนเส้นทางนี้ เรียงต่อกันเป็นเรื่องราว
เป็นความทรงจำ
เป็นความประทับใจ
..อยู่ที่นี่

..อยู่ข้างในนี้ หัวใจของฉัน

มีหลายครั้ง หลายๆครั้ง ที่ฉันรู้สึกว่า ถ้าต้องไปเกิดในชาติหน้า ขอ..ขอไม่ลืมเรื่องราวของชาตินี้ได้ไหม
ไม่อยากลืมอะไรเลย แม้แต่อย่างเดียว...ที่ทำให้ฉัน เป็นฉันจนวันนี้

เสียดาย..ที่เธอคงไม่ได้อ่าน และเธอคงไม่รับรู้
เสียดาย..ที่เธอคงไม่ได้ยิน คำว่าขอบคุณ จากปากของฉัน ..และจากหัวใจของฉันเลย
ฉันก็แค่...............................คนเพ้อๆ เฮี้ยนๆ คนหนึ่ง

 

 

 

 

Miss You Like Crazy - MOFFATS

" . . . I miss you like crazy
Even More than words can say
I miss you like crazy
Every minute of every day
Girl I'm so down when your love's not around
I miss you, miss you, miss you
I miss you like crazy
You are all that I want
You are all that I need
Can't you see how I feel
Can't you see that my pain's so real
When I think of you
I don't know what to do
When will I see you again . . ."

Tags: me 16 Comments